جگوار

 

جگوار ۱۹۶۸ Jaguar
هواپیماى آموزشى و پشتیبانى تاکتیکى ناونشین
  • سازنده: سِپکت (فرانسه، انگلستان)
جگوار هند

یک فروند جگوار نیروی هوایی هند

از نیمه دهه ۱۹۶۰ شرکت فرانسوى برگه و شرکت انگلیسى بى.اى.سى. با توجه به نیاز کشورهاى متبوع‌شان، پیگیر عرضه هواپیماهاى جدیدى بودند. هدف فرانسوی‌ها، دستیابى به یک طرح نسبتاً سبک‏‌وزن، ارزان‏‌قیمت، با عملکرد پروازى قوى، و با قابلیت حمل سلاح‌هاى هسته‏‌اى بود؛ چنین هواپیمایى براى تکمیل نقش میراژ ۳ و تعویض هواپیماى آموزشى تى.-۳۳ ساخت لاکهید موردنظر بود. برنامه فرانسوی‌ها ئیکت نامیده شد که قابلیت‌هایى به شرح زیر داشت: پرواز کروز با سرعت ۸۳۵ کیلومتر بر ساعت، حمل یک فروند موشک اى.اس.۳۰ در محدوده شعاع ۵۰۰ کیلومترى (lo-lo)، رسیدن به ارتفاع ۱۵ مترى پس از طى ۸۰۰ متر (در حین برخاستن)، فرود در شرایط شبیه برخاستن. اما قابلیت پرواز فراصوتى موردنظر نبود.

انگلیسی‌ها به طرحى براى تعویض هواپیماهاى آموزشى فولاند جى‏‌نات تى.۱ و هاوکر هانتر تى.۷ نیاز داشتند. هرچند طرح انگلیسی‌ها، یک هواپیماى فراصوتى بود، و جدول زمانى تولید آن هم با برنامه فرانسوی‌ها تفاوت داشت، در بقیه موارد، هر دو برنامه ویژگی‌هاى یکسانى داشتند. در ۱۷ مه ۱۹۶۵ وزارت دفاع انگلستان اعلام کرد که طرح فرانسوى برگه ۱۲۱ مبناى برنامه همکارى مشترک دو کشور خواهد بود؛ البته برگه ۱۲۱ فقط یکى از طرحهاى برنامه ئیکت بود.. این برنامه تا زمان شروع «نمایشگاه هوایى پاریس» در ۱۹۶۵، به‏‌نام جگوار نام‌گذارى شد. با توجه به توافقات حاصله بین دو کشور، در ماه مه ۱۹۶۶ شرکت سپکت براى اجراى طرح جگوار تأسیس شد.

با توجه به جنبه‏‌هاى مختلف موردنیاز، به‏‌طور کلى دو مدل تک‏‌سرنشینه و دوسرنشینه از جگوار طراحى شد. نوع دوسرنشینه براى مأموریت‌هاى آموزشى و مدل تک‏‌سرنشینه براى اهداف تهاجمى اختصاص داشتند. اولین پیش‏‌نمونه جگوار، که در هشتم سپتامبر ۱۹۶۸ براى نخستین بار پرواز کرد، از نوع دوسرنشینه بود. اولین پرواز پیش‏‌نمونه تک‏‌سرنشینه جگوار هم در ۲۹ مارس ۱۹۶۹ انجام شد.

تا قبل از طرح جگوار، اغلب هواپیماهاى رزمى اروپایى براى اجراى مأموریت‌هاى برترى هوایى و جنگ‌هاى هوایى در ارتفاعات متوسط و بالا طراحى مى‏‌شدند، و اجراى مأموریت در ارتفاع پایین، نقش درجه دوم آنها بود؛ برعکس، جگوار صریحاً براى عملیات در ارتفاع پایین ساخته شد، و اجراى مأموریت پشتیبانى نزدیک هوایى، نقش درجه دومش بود. به همین دلیل، بار بال و بقیه ویژگی‌هاى آئرودینامیکى جگوار چنان برگزیده شدند که در حین پرواز در ارتفاع پایین و با سرعت زیاد، تکان هواپیما به کمترین مقدار ممکن برسد.

جگوار به دو موتور توربوفن آدور مجهز است. این موتور مخصوصاً براى جگوار طراحى شده، و چنان مشخصاتى دارد که عملکرد مناسب در برخاستن، سرعت مناسب در نفوذ، و قابلیت فرار فراصوتى در ارتفاع بالا را تأمین مى‏‌کند. همه اطلاعات مربوط به ناوبرى و اهداف نظامى، بر روى نمایشگر سر-بالا درون کابین جگوار نشان داده مى‏‌شود. حتى در حین نزدیک شدن به هدف، جهتى که خلبان باید به آن سمت بنگرد، بر روى نمایشگر سر-بالا نشان داده مى‏‌شود که براى یافتن اهداف مشکل، بسیار مفید است.

علاوه بر مدل‌هاى مختلف جگوار، که براى خدمت در نیروهاى نظامى فرانسه و انگلستان عرضه شده‏‌اند، جگوار اینترنشنال مدلى است که براى بازار صادراتى تدارک شده است. این هواپیماى تهاجمى، که در خدمت نیروهاى هوایى خود کشورهاى سازنده هم قرار گرفته، موتورهاى قوی‌تر، سیستم رادارى کارآتر، و قابلیت‌هاى ضدکشتى قوی‌ترى دارد.

Jaguar

هواپیماى فراملیتى جگوار براى اجراى عملیات در ارتفاع پایین مناسب‌تر است.

  • انواع مدل‌ها: جگوار اى. (مدل پشتیبانى تاکتیکى تک‏‌سرنشینه فرانسوى)، جگوار بى. (۳۰ اوت ۱۹۷۱، مدل آموزشى دوسرنشینه انگلیسى)، جگوار ئى. (هشتم سپتامبر ۸۶۱۹، مدل آموزشى پیشرفته دوسرنشینه فرانسوى)، جگوار ام. (۱۴ نوامبر ۱۹۶۹، مدل تاکتیکى دریایى تک‏‌سرنشینه فرانسوى)، جگوار اس. (۱۲ اکتبر ۱۹۶۹، مدل پشتیبانى تک‏‌سرنشینه انگلیسى)
  • کاربران: انگلستان، فرانسه، اکوادر، هند، نیجریه، عمان، …
  • تعداد تولید شده:
  • قیمت:
سه‌نما

سه‏‌نماى مدل تهاجمى تک‏‌سرنشینه جگوار اس. با نماى جانبى مدل آموزشى دوسرنشینه جگوار بى. (بالا)

مشخصات فنی جگوار اینترنشنال

مشخصات فنی

 

  • مراجع:

  • تاریخ آخرین بازبینی:

 

By

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.