Chinook

 

شینوک ۱۹۶۱ Chinook
هلیکوپتر ترابرى
  • نامگذارى شرکت سازنده: بوئینگ ورتول مدل ۱۱۴، بوئینگ ورتول مدل ۲۳۴
  • نامگداری نظامی امریکایی: سى.اچ.-۴۷، ام.اچ.-۴۷
  • نامگداری نظامی کانادایی: سى.اچ.-۱۴۷
  • سازنده: بوئینگ ورتل (ایالات متحده امریکا)
در سال‌هاى میانى دهه ۱۹۵۰ «نیروى زمینى ایالات متحده» تصمیم گرفت که در مأموریت پشتیبانى هوایى، براى حمل یک جوخه نظامى کامل به منطقه درگیرى، یا رساندن آذوقه و مهمات به یک تیپ، به‏‌جاى استفاده از هواپیماهاى بال‏‌ثابت زودپرواز، از هلیکوپترها استفاده کند. پیش از اعلام قابلیت‌هاى مطلوب براى چنین هلیکوپترى در اواخر ۱۹۵۶، شرکت بوئینگ ورتل طرح‌هایى را در همین زمینه براى کاربردهاى نظامى بررسى کرده بود. این شرکت، که شیوه ترکیب‏‌بندى دوپروانه پشت‏‌همى را برگزیده بود، طراحى و ساخت هلیکوپتر سبک مدل ۱۰۷ (مجهز به موتورهاى توربینى) را با هزینه شخصى پیگیرى کرد. مدل ۱۰۷ در ۲۲ آوریل ۱۹۵۸ براى نخستین بار به پرواز درآمد. تا آن زمان، نیروى زمینى جزئیات بیشترى از طرح مورد نیازش را استخراج، و سازندگان هلیکوپتر را به همکارى دعوت کرده بود. در ۱۹۵۸ مشخص شد که نیازهاى قواى هوایى و دریایى ایالات متحده براى طرح هلیکوپتر واحدى با وزن ناخالص ۳۱،۴۰۰ پوند و مجهز به سه موتور توربوشفت، ویژگی‌هاى مشترکى دارد. از بین ۵ پیشنهادى که براى ساخت چنین هلیکوپترى مطرح شد، طرح ورتل برگزیده شد. به‏‌زودى با کاهش تعداد موتورها به دو دستگاه (براى کاهش هزینه‏‌هاى طرح)، قرارداد ساخت ۵ فروند پیش‏‌نمونه مدل ۱۱۴ با شرکت ورتل منعقد شد.

اولین پیش‏‌نمونه هلیکوپتر جدید، به نام واى.سى.اچ.-۴۷ اى.، در ۲۸ آوریل ۱۹۶۱ از آشیانه خارج شد، و مورد آزمایش‌هاى زمینى قرار گرفت. آزمایش‌هاى پروازى هم از ۲۱ سپتامبر همان سال آغاز شد. اولین فروند سى.اچ.-۴۷، که به شینوک مشهور شد، در ۱۶ اوت ۱۹۶۲ به خدمت نیروى زمینى درآمد. تولید شینوک تا ۱۹۶۵ به طور پیوسته‏‌اى ادامه داشت؛ تا آنکه با وقوع جنگ ویتنام، به درخواست نیروى زمینى، آهنگ تولید آن، دو برابر شد.

اولین مدل شینوک، سى.اچ.-۴۷ اى. بود که وزن ناخالصى معادل ۳۳،۰۰۰ پوند داشت؛ به این ترتیب، شینوک تصادفاً از هواپیماى داکوتا در جنگ جهانى دوم هم سنگین‌تر بود. سى.اچ.-۴۷ اى. با دو موتورلایکومینگ تى.۵۵-ال.-۷ مى‏‌توانست ۱۰،۹۵۰ پوند بارمزد را در سطح دریا حمل کند. پس از تولید ۳۵۴ فروند از مدل اى.، با تقویت موتور و اجراى بعضى اصلاحات سازه‏‌اى، مدل‌هاى بى.، سى.، و دى. هم عرضه شدند که آخرین آنها مى‏‌توانست بارمزدى به اندازه دو برابر بارمزد مدل اولیه را حمل کند. در مقایسه با اولین مدل‌ها، مدل دى. عمر مفید بیشترى دارد، و هزینه‏‌هاى عملیاتیش کمتر است.

در تابستان ۱۹۷۸ عرضه نوع غیرنظامى شینوک براى حمل بار و اجراى مأموریت‌هاى ویژه، مثل جابجا کردن کارکنان اسکله‏‌هاى نفتى و گاز طبیعى و اکتشافات در نواحى دورافتاده، اعلام شد.

تولید شینوک با اصلاحاتی در قرن ۲۱ ام هم همچنان ادامه داشته است.

U_S_-Army-CH-47

هلیکوپتر ترابرى سى.اچ.-۴۷ دى. تا دو برابر مدل اولیه مى‏‌تواند بار حمل کند.

  • انواع مدل‌ها: CH-47A (354 فروند)، CH-47B (108 فروند)، CH-47C (270 فروند)، CH-47D (62 آوریل ۱۹۸۲)
  • کاربران: ایالات متحده امریکا، کانادا، انگلستان، ایران، اسپانیا، ایتالیا، لیبى، مراکش، استرالیا، تایلند، آرژانتین، تانزانیا، یونان، آلمان، کره جنوبى، ترکیه، مصر، ویتنام
  • تعداد تولید شده: (تا سال ۲۰۱۲) بیش از ۱،۲۰۰ فروند
  • قیمت:
سه‌نما

سه‏‌نماى هلیکوپتر ترابرى نظامى سى.اچ.-۴۷ دى. با نماى جانبى ام.اچ.-۴۷ ئى. (پایین)

مشخصات فنی سی.اچ.-۴۷ سی.
مشخصات فنی
  • مراجع:

  • تاریخ آخرین بازبینی:

 

By

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *