| در مناقصهاى که «نیروى زمینى ایالات متحده» در سال ۱۹۵۵ براى ساخت یک هلیکوپتر چندمنظوره مناسب براى تخلیه مصدومین از خط مقدم میدان جنگ مطرح کرد، طرح شرکت بل، به نام ۲۰۴، برگزیده شد. مدل تولیدى این طرح را بر اساس استانداردهاى نظامى، یو.اچ.-۱ نامیدهاند که به هیویىکوپتر (اختصاراً هیویى) هم معروف شد. تولید ۲۰۴ در ۱۹۵۶ آغاز شد، و تا سه دهه به تولید انواع مدلهاى این هلیکوپتر مشغول بود.
۲۰۴ به پروانه الاکلنگى ابداعى شرکت بل مجهز است، و فقط دو تیغه دارد. لولاى بالزنى پروانه دقیقاً در وسط قرار مىگیرد، و لولایى براى حرکت پسزنى وجود ندارد. ۲۰۴ اولین هلیکوپترى است که موتور توربینیاش در پشت جعبهدنده و بالاى بدنه نصب شده است. هرچند هیویى معمولاً غیرمسلح پرواز مىکند، توانایى حمل تسلیحات متنوعى را داراست، و در جنگ ویتنام هم مورد استفاده قرار گرفت.
با اجراى اصلاحاتى بر روى ۲۰۴، مثل کشیدهتر کردن بدنه و افزایش فضاى کابین، هلیکوپتر بل ۲۰۵ ساخته شد که به نام استاندارد یو.اچ.-۱ دى. هم خوانده مىشود. این هلیکوپتر در ۱۶ اوت ۱۹۶۱ برای نخستین بار به پرواز درآمد، و قادر به حمل ۱۲ نفر سرباز مسلح، و یا شش تختروان و یک نفر پرستار، و یا ۴،۰۰۰ پوند بار است. یو.اچ.-۱ دى. در نهم اوت ۱۹۶۳ وارد خدمت «نیروى زمینى ایالات متحده» شد، و بعدها با مدل اصلاحشده یو.اچ.-۱ اچ. تعویض شد.
در ۱۹۷۱ شرکت بل با اصلاح مدلهاى موجود، یو.اچ.-۱ هلمز را عرضه کرد که قادر به پرواز در شب و شرایط میدان دید محدود است. در مدل هلمز، خود تیغههاى پروانه آنتن افقى بزرگى است که با هزینهاى کمتر از رادارهاى معمولى، موانع مختلف و وسایل متحرک و جادهها را بهطور وضوح نشان مىدهد. همچنین، با استفاده از یک ارتفاعسنج در دماغه هلیکوپتر، خلبان از نزدیک شدن به زمین و یا موانع آگاه مىشود.
علاوه بر تولید بل ۲۰۵ در آلمان غربى، ژاپن، و تایوان با مجوز شرکت سازنده، شرکت ایتالیایى آگوستا هم این هلیکوپتر را به نام اى.بى. ۲۰۵ تولید کرده است. اى.بى. ۲۰۵ براى جابجایى نیروهاى نظامى، حمل تجهیزات نظامى، و اجراى عملیات نجات و پشتیبانى قابلاستفاده است؛ ضمناً با نصب کیتهاى ویژه، مىتواند براى حمل مصدومین یا بارهاى خارجى، اجراى مأموریتهاى نظامى تاکتیکى، و اجراى عملیات آبىخاکى (با اسکیدهاى شناور) مورد استفاده قرار گیرد. هلیکوپتر اى.بى. ۲۰۵ بر اساس طرح ۲۰۴ بى. و با همان اجزاى دینامیکى، مثل واحد انتقال قدرت، پروانه اصلى، پروانه دمى، و جعبهدندهها ساخته شده، ولى بدنهاش طراحى جدیدى دارد. ظرفیت حمل سوخت اى.بى. ۲۰۵ نسبت به ۲۰۴ بى. حدودا ۳۴% افزایش یافته، و مخازن سوخت بیرونى هم قابلاستفاده است.
در زمان خاتمه تولید آخرین مدل بل ۲۰۴ در سال ۱۹۸۶، بیش از ۵،۰۰۰ فروند آن در کشورهاى مختلف جهان به خدمت مشغول بودهاند. |
