| شرکت آئرو اسپیسلاینز به همت جان کانروى در ایالت کالیفرنا (ایالات متحده) تأسیس شد. این شرکت برخلاف برنامه کارى معمول سازندگان وسایل پرنده، به «جراحى» هواپیماهاى موجود مشغول شد، و هواپیماهایى را عرضه کرد که با ظاهر ناآشنا، حجم درونى بسیار وسیعى را براى حمل محمولههاى حجیم در اختیار کاربران ویژه قرار مىدادند. وقتى که در ۱۹۶۲ ناسا براى نقلوانتقال قطعات فضاپیماها بین کالیفرنیا و فلوریدا مشترى محصولات آئرو اسپیسلاینز شد، این شرکت با اتصال قسمتهاى مختلف چند فروند هواپیما، هواپیمایى باربرى با قابلیت حمل قطعات حجیم را عرضه کرد. در اقدامى دیگر، آئرو اسپیسلاینز چند فروند استراتوکروزر ساخت بوئینگ را خریدارى کرد، و با جوشدادن یک پلاگ بدنه از یک هواپیما به بدنه اصلى هواپیماى دیگر، و افزودن یک سازه حبابى جدید بر روى بدنه، هواپیمایى را خلق کرد که گاپى نامیده شد. در ۱۳ مارس ۱۹۷۰ گاپى-۱۰۱ با موتورهاى آلیسون ۵۰۱ به پرواز درآمد؛ اما این هواپیما دو ماه بعد دچار سانحه شد، و قبل از ورود به خدمت، از بین رفت. پس از این حادثه، آئرو اسپیسلاینز مجددا دستبهکار شد و دو فروند گاپى-۲۰۱ (سوپر گاپى) را فراهم کرد که اولین آنها در ۲۴ اوت ۱۹۷۰، و دیگرى دقیقا یک سال بعد پرواز کرد. مقارن همین زمان، شرکتهاى مؤسس صنایع ایرباس براى حمل اجزاى ساخته شده در کشورهاى مختلف به تولوز و هامبورگ (محل مونتاژ نهایى هواپیماهاى ایرباس ۳۰۰ و 310) در جستجوى وسیلهاى سریعتر از وسایل نقلیه زمینى بودند. بهزودى هواپیماهاى سوپر گاپى موردتوجه ایرباس قرار گرفتند، و در ۱۹۷۱ این شرکت آنها را به خدمت گرفت. در سالهاى ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ هم ایرباس دو فروند گاپى دیگر خریدارى کرد.
خلبانان هواپیماهاى گاپى باید در حین پرواز، مراقب برخورد با اغتشاشات جوى و توفانها باشند تا تنشها و نیروهاى برشى، تأثیر نامطلوبى بر سازه هواپیماها وارد نکند. گاپى به سیستم خلبان خودکار مجهز نیست، و
بهدلیل سنگینى دماغه، به دقت خاصى در هدایت، بهویژه در حین فرود، نیازمند است. |
