| همانند اقدام «نیروى دریایى ایالات متحده» و شرکت لاکهید براى تبدیل هواپیماى الکترا به هواپیماى پى.-۳ (اوریون)، «قواى هوایى نیروى دریایى شوروى» (سابق) هم در اواخر دهه ۱۹۶۰ هواپیماى ترابرى غیرنظامى ایلیوشین-۱۸ را پس از تغییرات فراوانى، به هواپیماى نظامى ایلیوشین-۳۸ تبدیل کرد. ایلیوشین-۳۸ براى اولین بار در ۱۹۶۷ بهپرواز درآمد، و در ۱۹۷۰ وارد خدمت شد.
در مقایسه با نمونه غیرنظامى، بالهاى ایلیوشین-۳۸ به اندازه دو متر به جلو رانده شده و ناحیه انتهایى بدنه، تا حد زیادى کشیدهتر شده بود. این موضوع، نشاندهنده تغییر مکان گرانیگاه در اثر تغییر نوع مأموریت و تجهیزات جدید است. درواقع، بارمزد ایلیوشین-۳۸ در جلو و عقب محل بال توزیع مىشد؛ درحالى که نواحى انتهایى بدنه ایلیوشین-۳۸ فقط شامل حسگرها، پرتابگرهاى سونارهاى مجزا به درون آب، و اجزاء جزئىتر دیگر بود. در ایلیوشین-۳۸ دریچههاى رهاسازى تسلیحات و تجهیزات شناسایى دریایى در جلوتر و عقبتر از بال بودند، و بر خلاف اوریون، این هواپیما قادر به حمل تجهیزات خارجى نبود. ظاهراً ایلیوشین-۳۸ حاوى تجهیزات جنگ الکترونیک هم بوده است.
خط تولید ایلیوشین-۳۸ بهاندازه مشابههاى غربیاش فعال و طولانى نبود، و احتمالاً فقط حدود ۷۰ فروند از آن تولید شده است. پنج فروند از این هواپیما در نیمه دهه ۱۹۷۰ در اختیار قواى هوایى نیروى دریایى هند قرار گرفت. |
