| توپولف-۱۵۴ |
۱۹۶۸ |
Tu-154 |
| هواپیماى مسافربرى میانبرد |
- نامگذارى نظامى ناتو: کِیرلس
|
|
|
- سازنده: توپولف (اتحاد جماهیر شوروى سابق)
|
|
| پس از بهخدمت درآمدن هواپیماى مسافربرى جت توپولف-۱۰۴ در ۱۹۵۶ و پیشرفتهاى سریع تکنولوژى طراحى و ساخت موتورهاى جت، در ۱۹۶۴ «وزارت هوانوردى غیرنظامى شوروى» (سابق) فعالیتهایى را آغاز کرد تا جانشین مناسبى براى این هواپیما، و همچنین هواپیماهاى توربوپراپ ایلیوشین-۱۸ و آنتونوف-۱۰ (مورداستفاده از ۱۹۵۹)، فراهم کند. بهدلیل طولانىتر بودن دوره طراحى و توسعه یک هواپیماى جت در مقایسه با هواپیماى ملخدار، حکومت سوسیالیستى بهدنبال ساخت فقط یک هواپیماى مناسب براى تعویض هواپیماهاى پیشگفته بود؛ درحالىکه قبلاً (در دهه ۱۹۵۰) خواستار ساخت سه نوع هواپیماى میانبرد شده بود. مأموریت هواپیماى جت موردنظر شامل جابجایى بین ۱۵۰ تا ۱۶۰ نفر مسافر در یک محدوده ۳،۲۰۰-۳،۵۰۰ کیلومترى، با سرعت پرواز کروز ۹۵۰ کیلومتر بر ساعت، و قابلیت پرواز از روى باندهاى ۲،۵۰۰ مترى بود. از بین سه دفتر طراحى توپولف، ایلیوشین، و آنتونوف، آندره توپولف مأمور اجراى برنامه شد، و او هم سرگئى ییگر را به مدیریت طراحى گماشت.
پس از پایان طراحى و اجراى آزمایشهاى تونل باد در «انستیتو مرکزى آئروهیدرودینامیک» (ساگى) در مسکو، اولین پیشنمونه توپولف-۱۵۴ در سوم اکتبر ۱۹۶۸ پرواز کرد. هرچند نماى بیرونى این هواپیما به بوئینگ ۷۲۷ شباهت داشت، طراحان روسى هرگونه کپىبردارى از طرح امریکایییها را رد کرده، به قوانین مشترک آئرودینامیکى استناد نمودند. اولین گروه نهفروندى ۱۵۴ در ۱۹۷۰ عرضه، و در سال بعد بهخدمت گرفته شدند. خط تولید ۱۵۴ پس از گذشت ۳۰ سال، تا ۱۹۹۷ همچنان فعال بوده، و حدوداً ۹۲۲ فروند هواپیما تولید کرده است.
در ۱۹۷۴ یکى از مراکز تحقیقاتى شوروى (سابق) پس از اجراى آزمایشات استاتیکى و دینامیکى، اعلام کرد که عمر ایمن بالهاى ۱۵۴ فقط حدود یک ربع ۳۰،۰۰۰ ساعت پروازى پیشبینى شده اولیه است. دلیل این موضوع، جنس آلیاژ مورداستفاده در سازه ۱۵۴ اعلام شد که عملکرد استاتیکى مناسب، ولى عملکرد دینامیکى نامناسبى دارد. بنابراین، بال جدیدى طراحى، و بالهاى حدود ۱۲۰ فروند ۱۵۴ تعویض شد؛ چنین اقدامى در یک نظام اقتصاد آزاد مىتوانست شرکت سازنده را ورشکسته کند. هرچند توپولف-۱۵۴ اساساً براى عمر ایمن ۳۰،۰۰۰ ساعت پروازى طراحى شده، بیش از ۶۰ فروند از آنها بیشتر از این مدت فعالیت کردهاند. با وجود تلاشهایى که براى کاهش مقدار صداى مزاحم توپولف-۱۵۴ انجام شده تا آن را با استانداردهاى رسته ۳ از قوانین ایکائو تطبیق دهند، اما همچنان توپولف-۱۵۴ براى بسیارى از فرودگاههاى جهان هواپیماى نامطلوبى است. |
هواپیماى مسافربرى جت توپولف-۱۵۴ شباهتى ظاهرى با بوئینگ ۷۲۷ دارد. |
- انواع مدلها: Tu-154A (ورود به خدمت در آوریل ۱۹۷۴)، Tu-154B (ورود به خدمت در ۱۹۷۷، با بدنه کشیدهتر و سیستم کنترل تقویتشده و بازه بزرگتر براى جابجایى گرانیگاه، مطابق با استانداردهاى رسته ۲ از قوانین ایکائو)، Tu-154S (مدل باربرى)، Tu-154M (1983، با موتورهاى جدیدتر، مجهز به «یکان قدرت کمکى» و سیستم ناوبرى اینرسى جدیدتر، صادر شده به کشورهاى متعدد)
|
- کاربران: اتحاد جماهیر شوروى (سابق)، بلغارستان، لهستان، کره شمالى، رومانى، چکسلواکى (سابق)، کوبا، جمهورى خلق چین، کشورهاى بالکان، افغانستان، آلمان شرقى (سابق)، نیکاراگوا، مصر، ایران
|
- تعداد تولید شده: (تا ۱۹۹۷) بیش از ۹۲۰ فروند
|
|
|
شکل سهنماى توپولف-۱۵۴ ام.
|
مشخصات فنی توپولف-۱۵۴ ام.

|
|
|
|
|