| یو.-۲ | ۱۹۵۵ | U-2 |
| هواپیماى شناسایى بلندپرواز | ||
|
||
|
||
| پس از پایان جنگ جهانى دوم و تقسیم قدرتهاى جهانى به دو جبهه شرق و غرب، فعالیتهاى روسها در زمینه جنگافزارهاى هستهاى و بمبافکنهاى استراتژیک، خطر مستقیمى براى غرب بود. در ۱۹۵۵ آیزنهاور، رئیس جمهور وقت ایالات متحده، سیاست درهاى باز را براى کاهش تنشهاى بینالمللى پیشنهاد کرد. بنا به پیشنهاد آیزنهاور، ایالات متحده امریکا و اتحاد جماهیر شوروى (سابق) باید اجازه پروازهاى شناسایى بر فراز قلمروشان را به طرف مقابل میدادند. هرچند این برنامه بعداً به هم خورد، پیشتر «نیروى هوایى ایالات متحده» اقداماتى را آغاز کرده بود. در اوایل دهه ۱۹۵۰ نیروى هوایى براى زیر نظر گرفتن فعالیتهاى نظامى روسها، مشخصات مورد نیازش را در قالب یک هواپیماى جاسوسى بلندپرواز با مداومت پرواز چندین ساعته، بهطور کاملاً محرمانه به شرکتهاى هواپیماسازى اعلام کرده بود. از بین پیشنهادات دریافتى، طرح پیشنهادى لاکهید، به نام یو.-۲، برگزیده شد، و در ۱۹۵۴ قرارداد ساخت ۲۰ فروند از آن منعقد شد. تعدادى از این هواپیماها براى «فرماندهى تاکتیکى نیروى هوایى»، و بقیه براى سازمانهاى ناسا و سیا درنظر گرفته شده بودند.
طراحى یو.-۲ با مدیریت کلى جانسون انجام گرفت، و براى حفظ اسرار طرح، عنوان رمز شرانک ورکز برایش برگزیده شد. اولین پرواز آزمایشى یو.-۲ در اول اوت ۱۹۵۵ انجام شد؛ اما هنوز اطلاع دقیقى از آن فاش نشده بود که در اول مه ۱۹۶۰ یک فروند یو.-۲ در حین جاسوسى بر فراز خاک شوروى (سابق) مورد اصابت موشکهاى زمینبههوا قرار گرفت، و سقوط کرد. خلبان آن، فرانسیس گرى پاورز، دستگیر شد، و با افشاى عملیات جاسوسى ایالات متحده، جنجال سیاسى شدیدى برپا شد که تا مدتها فعالیت بقیه یو.-۲ها بر فراز قلمرو شوروى (سابق) را کاهش داد. از زمان اولین پرواز تا سقوط هواپیماى پاورز، یو.-۲ها مداوماً پروازهایى شناسایى در ارتفاع حدود ۷۵،۰۰۰ فوت انجام مىدادند که از رکورد جهانى سقف پرواز ۶۵،۸۹۰ فوت، متعلق به والتر گیب (اوت ۱۹۵۵)، بسیار بالاتر بود؛ اما به دلایل محرمانه، این قابلیت یو.-۲ مطرح نشد تا آنکه هواپیماى جاسوسى اس.آر.-۷۱ این رکورد را تصاحب کرد. یو.-۲ با دهانه بال بزرگش به یک گلایدر شبیه است، و مداومتى طولانى دارد؛ یو.-۲ مىتواند در ارتفاع بالا موتور را خاموش کرده، تا صدها مایل به پرواز آزاد ادامه دهد. البته از نظر سازهاى، درازى دهانه بالها باعث کاهش عمر آنها و احتمال بروز پدیده خستگى مىشود که مراقبتهاى ویژهاى را مىطلبد. براى صرفهجویى در وزن و کاهش قطر بالها، یو.-۲ فقط دو ارابه فرود در زیر بدنه دارد، و براى احتراز از برخورد نوک بالها با زمین، دو چرخک کمکى در زیر بالها قرار داده شده است. به دلیل شرایط خاص پروازى یو.-۲ و بهویژه پرواز در ارتفاع بسیار بالا، خلبانان بسیار ماهرى براى پرواز با آن انتخاب مىشوند. یو.-۲ تجهیزات جاسوسى متعددى دارد، و علاوه بر عکسبردارى، در مدلهاى مختلف قادر به استراقسمع الکترونیکى، شناسایى امواج رادارى، و نمونهبردارى از ذرات معلق در هوا (براى کسب اطلاعات مربوط به آزمایشهاى هستهاى) است. امکان استفادههاى غیرنظامى (مثل عملیات اکتشاف)، هزینههاى پروازى نسبتاً کم، و قابلیت استفاده از سیستمهاى مختلف، یو.-۲ را کاملاً از اس.آر.-۷۱ (۱۹۶۲) متمایز مىکند. در طول چند دهه، یو.-۲ در بسیارى از عملیات رزمى، از جنگ ویتنام گرفته تا جنگ خلیج فارس، حضورى مؤثر داشته است. همچنین، یو.-۲ تاکنون برفراز خاک بسیارى از کشورها پروازهاى آزمایشى انجام داده است؛ گاهى که این پروازها به ساقط شدن هواپیما با سیستم پدافند هوایى انجامیده، مشاجرات سیاسى شدیدى را هم به وجود آورده است. |
||
هواپیماى شناسایى یو.-۲ با کشف موشکهاى روسى در کوبا، سرآغاز یک بحران موشکى شد. |
||
|
||
|
||
|
||
|
||
سهنمای یو.-۲ |
||
| مشخصات فنی مدل استاندارد اولیه
|
||
|
||
|
||
