| در اواخر جنگ جهانى دوم شرکت نورثامریکن تصمیم گرفت که با استفاده از تجارب قبلیاش در زمینه تولید هواپیماهاى جنگنده (مثل پى.-۵۱)، یک جنگنده جت براى «نیروى دریایى ایالات متحده» عرضه کند. در این زمینه، براى ساختن سه فروند پیشنمونه آزمایشى ایکس.اف.ج.-۱ قراردادى در اول ژانویه ۱۹۴۵ منعقد شد؛ اما تلاشهاى نورثامریکن براى جلب نظر همزمان نیروى هوایى، به طرح هواپیماى ایکس.پى.-۸۶ انجامید. ایکس.پى.-۸۶ از پایگاههاى زمینى براى برخاستن استفاده میکرد، و با بالهاى نازکتر، سرعت بیشترى نسبت به طرح قبلى داشت. به دلیل مشکل پرواز در سرعتهاى بسیار زیاد، با رجوع به اسناد مربوط به طرحهاى پیشرفته صنایع هواپیماسازى آلمان، که پس از جنگ به دست امریکاییها افتاده بود، و همچنین، با تقلید از طرح آلمانى مسراشمیت ۲۶۲، تصمیم گرفته شد که بالها (و حتى دم عمودى) پسگرا باشند تا از اثرات تراکمپذیرى در سرعتهاى زیاد کاسته شود. همچنین، با تدارک منقارههاى خودکار لبه حمله، شرایط جدایش جریان هوا از روى بالها در سرعتهاى کم، تضعیف شد. به این ترتیب، براى اولین بار عملاً بالهاى شدیداً پسگرا در صنعت هواپیماسازى به کار رفت.
در اولین پرواز پیشنمونه آزمایشى ایکس.پى.-۸۶ در اول اکتبر ۱۹۴۷، اشکالى در باز شدن ارابه فرود دماغه پدید آمد، ولى خلبان، با مهارت از بروز سانحه در حین فرود جلوگیرى کرد. در ۲۵ آوریل ۱۹۴۸ همین هواپیماى آزمایشى، اولین هواپیماى نظامى جهان شد که دیوار صوتى را در یک مانور شیرجه شکست؛ تنها شش ماه پیشتر، هواپیماى بل ایکس.-۱ مجهز به موتور راکتى دیوار صوتى را شکسته شده بود. پى.-۸۶ را بعداً اف.-۸۶ نامیدند، و به سیبر مشهور شد.
از اف.-۸۶ مدلهاى متعددى ساخته شد که با حروف (انگلیسى) از اى. تا ال. (بهجز حروف آى. و ج.) نامگذارى شدند. بعضى از مدلها به توفیق چندانى نرسیدند (مثل مدلهاى بى. و سى. که حتى تولید هم نشدند)، و بعضى از مدلها (مثل مدل دى.) مورد توجه زیادى قرار گرفتند. اف.-۸۶ دى.، مشهور به سیبر داگ، ابتدا براى اجراى مأموریتهاى شبانه و به نام اف.-۹۵ مطرح بود؛ اما پس از تغییرات فراوان (مثل تغییر رادار دماغه و تغییر تسلیحات)، به نام اف.-۸۶ دى. تولید شد. تا ۱۹۵۳ اف.-۸۶ دى. رکورددار سرعت پرواز ۶۷۰ مایل بر ساعت بود؛ این رکوردها را بعداً هواپیماى انگلیسى هاوکر هانتر شکست.. مدل اف.-۸۶ اچ. قادر به حمل یک بمب اتمى ۱،۲۰۰ پوندى در زیر بال چپ بود، و براى حفظ تعادل در حین حمل بمب، یک مخزن سوخت اضافه را هم در زیر بال راست حمل میکرد.جنگ کره یکى از عرصههاى تاریخى قدرتنمایى سیبرها بود. براى حضور در این جنگ، مدل اف. با تغییراتى در بال (مثل تغییر طول وتر بال) قدرت مانور بیشترى در ارتفاع بالا به دست آورد؛ زمینهاى که قبلاً مایه برترى جنگندههاى روسى میگ-۱۵ بود. البته شعاع کوچک دور زدن، ارتفاع پرواز بالا، و نرخ صعود بیشتر، همچنان از مزایاى مهم میگ-۱۵ بود؛ اما مشکلات تعادلى این هواپیما، و در مقابل، مهارت خلبانان امریکایى در استفاده مناسب از قابلیتهاى سیبرها، باعث شد که امریکاییها برترى مطلق هوایى در جنگ کره را به دست آورند.
علاوه بر تولید صدها فروند سیبر در خود ایالات متحده، با اجازه رسمى سازنده بیش از ۱،۸۱۰ فروند در کانادا، و حدود ۱۱۰ فروند در استرالیا (با موتورهاى قویتر و سریعتر رولزرویس) و ژاپن (شرکت میتسوبیشى) تولید شدند. |