ام.-۱۸ |
۱۹۷۶ |
M-18 |
| هواپیماى کشاورزى و آتشنشانى | ||
|
||
|
||
| «صنایع هواپیمایى لهستان» بر اساس سیاست افزایش تنوع هواپیماهاى ویژه کشاورزى و با همکارى شرکت امریکایى راکول اینترنشنال، هواپیماى ام.-۱۸ (درومادر) را مطابق استانداردهاى امریکایى «فار ۲۳» طراحى کرد. این هواپیما دقیقاً برخلاف طرح قبلى ام.-۱۵، که موتور توربوفن داشت، به موتور پیستونى مجهز است. در طراحى درومادر توجه ویژهاى به ایمنى خلبان شده است؛ کابین خلبان نیروهاى مقابل تا حد 40g را تحمل مىکند، و سوخت در قسمتهاى برونسوى بال حمل مىشود. همچنین، سادگى تولید و آسانى تعمیرات درومادر موردتوجه فراوان طراحان آن بوده است.
اولین پرواز درومادر در ۲۷ اوت ۱۹۷۶ انجام شد. پس از دریافت گواهینامه لهستانى صلاحیت پروازى در ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۸، این هواپیما از کشورهاى استرالیا، برزیل، کانادا، جمهورى چک، فرانسه، آلمان، ایالات متحده امریکا، و یوگوسلاوى (سابق) هم گواهینامه دریافت کرد. با آغاز تولید درومادر در ۱۹۷۹، تا ابتداى سال ۱۹۹۵ مجموعا ۶۶۰ فروند از آن تولید شد که ۹۰% آنها به کشورهاى دیگر صادر شدند. |
||
هواپیماى کشاورزى درومادر |
||
|
||
|
||
|
||
|
||
سهنماى درومادر |
||
مشخصات فنی مدل کشاورزی |
||
|
||
|
||