| میراژ اف.۱ |
۱۹۶۶ | Mirage F1 |
| هواپیماى رهگیر همهگونه هوایى و تهاجمى | ||
|
||
| در اوایل ۱۹۶۰، که میراژ ۳ سریعاً در حال تولید و صدور به کشورهاى مختلف بود، «نیروى هوایى فرانسه» خواستار ساخت یک هواپیماى جدید تهاجمى شد، و شرکت داسوبرگه را مأمور اجراى این کار کرد. حاصل کار داسو، میراژ اف.۱ نامیده شد. اف.۱ برخلاف بقیه محصولات داسو، بال مثلثى ندارد، و به ترکیب معمولى بال و دم افقى مجهز است. درواقع، این تغییر رویه با همه خطرات احتمالیاش (حتى براى یک سازنده حرفهاى)، اجتنابناپذیر بود؛ چون یک هواپیماى تهاجمى براى دقت بیشتر در حملات زمینى، باید بتواند که با سرعت کم در ارتفاع پایین پرواز کند، و این موضوع، دقیقاً نقطه ضعف هواپیماهاى بالمثلثى بود؛ در آن زمان، یعنى قبل از پیدایش و توسعه سیستمهاى کنترل پرواز-با-سیم، هواپیماهاى بالمثلثى در سرعتهاى کم ناپایدار بودند.
اولین پرواز پیشنمونه اف.۱ در ۲۳ دسامبر ۱۹۶۶ انجام شد. با وجود بروز سانحهاى در ۱۸ مه ۱۹۶۷ بهدلیل بروز پدیده لرزش، اف.۱ رضایت «نیروى هوایى فرانسه» را جلب کرد، و خط تولیدش با سفارشهاى نیروى هوایى فعال شد. میراژ اف.۱ با ابعادى تقریبا شبیه میراژ ۳، فقط ۷۲% سطح بال آن را دارد، و دو برابر باربال آن را تحمل مىکند؛ بااینحال، استفاده از بالچههاى لبه حمله و فرار، سرعت تقرب و فرود اف.۱ را (به ترتیب) حدود ۲۰% و ۳۵% نسبت به جنگنده بالمثلثى میراژ ۳ کاهش داده است. بهعلاوه، چالاکى اف.۱ در مانور، چه در سرعتهاى زیرصوتى و چه فراصوتى، شدیداً افزایش یافته است. البته این بهبودها به بهاى پساى موجى بیشتر و حجم کمتر بال (از نظر ظرفیت مخازن سوخت درون بالها) منجر شده که به همین دلیل، چند مخزن سوخت درون بدنه تعبیه شده است. اولین مدل تولیدى اف.۱، بهنام اف.۱ سى.، در ۱۵ فوریه ۱۹۷۳ پرواز کرد. این هواپیما یک جنگنده رهگیر با قابلیتهاى تهاجم زمینى است. |
||
هواپیماى میراژ اف.۱ |
||
|
||
|
||
|
||
|
||
سهنماى هواپیماى چندمنظوره جنگنده و تهاجمى میراژ اف.۱ |
||
| مشخصات فنی اف.۱ سی.
|
||
|
||
|
||

