A-7

 

ای.-۷ ۱۹۶۴ A-7
هواپیماى بمب‏‌افکن تهاجمى سبک ناونشین
  • شهرت: کورس‌‏ایر ۲
  • سازنده:  ال.تى.وى. (ایالات متحده امریکا)
در اواسط دهه ۱۹۶۰ «نیروى دریایى ایالات متحده» براى تعویض هواپیماى تهاجمى اى.-۴، مناقصه ساخت یک هواپیماى تهاجمى سبک دریاپایه تک‏‌سرنشینه مجهز به سیستم‌هاى پیشرفته ناوبرى را مطرح کرد. طرح موردنظر، یک هواپیماى زیرصوتى بود که بتواند بیش از اى.-۴ ئى. سلاح‌هاى غیرهسته‏‌اى حمل کند، و از عهده میگ‌هاى روسى، موشک‌هاى زمین‏‌به‏‌هوا، و آتشبارهاى ضدهوایى برآید؛ همچنین، تأکید شده بود که طرح پیشنهادى باید ضمن کاهش هزینه‏‌ها و افزایش سرعت خط تولید، با ویژگی‌هاى عرفى هواپیماهاى موجود چندان متفاوت نباشد. در ۱۱ فوریه ۱۹۶۴ شعبه صنایع هوایى شرکت ال.تى.وى.، به نام ووت (در آن زمان، چنس ووت کورپوریشن)، برنده این مناقصه شد، و کار ساخت طرحى را که بعدها اى.-۷ نامیده شد، آغاز کرد. در ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۴ اولین نمونه اى.-۷ اى. به پرواز درآمد که مدتى بعد، رسماً کورس‏ایر ۲ نامیده شد؛ قبلاً در زمان جنگ جهانى دوم، جنگنده دریایى اف.-۴ یو. را کورس ایر نامیده بودند.

ال.تى.وى. در ساخت اى.-۷ از تجربه تولید هواپیماى قبلى‏‌اش، یعنى اف.-۸ کروسادر، استفاده کرد؛ ولى طرح جدید (برخلاف قبلى) به موتورهاى بدون پس‏‌سوز، بال‌هاى بدون پسگرایى، و بدنه کوتاهى مجهز شد. با این حال، قدرت حمل تسلیحات طرح جدید، حدوداً دو برابر اى.-۴ بود. حاصل طراحى اى.-۷، هواپیمایى کوتوله و بدنما بود که هرچند مشکل مهمى در پروازهاى آزمایشى نداشت، خلبانان به کم‏‌توانى آن معترض بودند؛ ضمن آنکه اداره آن بر روى باندهاى خیس، مشکل بود. هرچند این هواپیما در نظر اول، چندان توجه کسى را جلب نکرد، در پنج میدان نبرد مهم، یعنى ویتنام، لبنان، گرانادا، لیبى، و خلیج فارس به‏‌طور مؤثرى در عملیات نظامى شرکت کرد.

اى.-۷ مصرف سوخت کمى دارد، و تقریباً مى‏‌تواند همه سلاح‌هاى ویژه دریایى را حمل کند. این هواپیما در مدل‌هاى متعددى عرضه شد، و علاوه‏ بر «نیروى دریایى ایالات متحده»، در نیروى هوایى هم به خدمت درآمد. برخلاف انتظار، با ورود اى.-۷ به خدمت، اى.-۴ همچنان در خدمت باقى ماند، و در کنار اى.-۷ به اجراى وظائفش ادامه داد. اى.-۷ با استفاده از سیستم «پِیو پنى» (یابنده لیزرى کنترل آتش) و همچنین، شکل مناسب کابین خلبان، که میدان دید وسیعى را فراهم مى‏‌کند، براى هدف قرار دادن مواضع زمینى از دقت نسبتاً زیادى برخوردارست، و سیستم «دید در شب» هم امکان اجراى عملیات شبانه را فراهم مى‏‌کند. اى.-۷ در کنار ئى.اى.-۶ بى. زوج مناسبى را براى اجراى عملیات تشکیل مى‏‌دهد؛ این ترکیب در جنگ خلیج فارس  کارآیى خود را نشان داد. براى پوشاندن ظاهر نازیبا، اغلب هواپیماهاى اى.-۷ رنگ‏‌آمیزى باشکوهى دارند، به‏‌ویژه بر روى دم عمودى وسیع‌شان.

356th_Tactical_Fighter_Squa

هواپیماهاى اى.-۷ با وجود قابلیت‌هاى عملیاتى قوى، به داشتن ظاهر نازیبا مشهورند.

  • انواع مدل‌ها: A-7A (مدل اولیه)، A-7B (موتور اصلاح‏‌شده)، A-7C (مدل آموزشى دوسرنشینه)، A-7D (مدل ویژه نیروى هوایى با موتور قوی‌تر)، A-7E (آخرین و پرتوان‌ترین مدل دریایى، ۵۳۵ فروند)، TA-7C، A-7K، A-7P
  • کاربران: ایالات متحده امریکا، یونان
  • تعداد تولید شده: (تا ۱۹۸۴) ۱،۵۴۵ فروند
  • قیمت:
سه‌نما

سه‌‏نماى اى.-۷ دى.

مشخصات فنی ای.-۷ ئی.

مشخصات فنی

  • مراجع:

  • تاریخ آخرین بازبینی:

 

By

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *