| جنگنده تکسرنشینه موستانگ به دلیل ارزشهاى فنى، قابلیت سازگارى با شرایط، و تعداد فراوان تولید، یکى از هواپیماهاى نظامى برجسته جنگ جهانى دوم بود. شرکت نورث امریکن این جنگنده را بر اساس نیازهاى اعلام شده «کمیسیون خرید نیروى هوایى انگلستان» در آوریل ۱۹۴۰ طراحى کرد، و آن را ان.اى.-۷۳ نامید. با وجود بروز تأخیرهایى، اولین پرواز آزمایشى موستانگ در ۲۶ اکتبر ۱۹۴۰ انجام شد. تا آن زمان، تعداد ۳۲۰ فروند از این هواپیما درخواست شده بود، و «ارتش ایالات متحده» پنجمین و دهمین محصول خط تولید را به نام ایکس.پى.-۵۱ به خدمت گرفت. «نیروى هوایى سلطنتى» (انگلستان) هواپیماهایى را که به خدمت گرفت، موستانگ ۱ نامید. در آن زمان، پیشرانه موستانگ یک موتور امریکایى آلیسون بود که اساساً براى تأمین توان در ارتفاعات نسبتاً پایین تنظیم شده بود، و چون موستانگ قابلیتهاى جنگندگى زیادى را از خود نشان داده بود، موستانگ ۱ به خدمت «ستاد مشترک ارتش» درآمد.
راندمان زیاد آئرودینامیکى موستانگ نه تنها در بهبود سرعت پرواز مفید بود، بلکه تأثیر مثبتى در برد پروازش داشت. موستانگ جنگنده اسکورت باارزشى در دوره سالهاى ۱۹۳۹-۱۹۴۵ بود، و در این نقش، به نحو گستردهاى همراه با هواپیماهاى لاکهید لایتنینگ و ریپابلینک تاندربولتز به کار گرفته مىشد. با استفاده از موتور مرلین ساخت رولزرویس، قابلیتهاى رزمى موستانگ مضاعف شد، و مدلهاى بعدى، معرف بالاترین توفیق در همکارى مشترک انگلستان – ایالات متحده بودند. |
