|
دو هفته پس از آنکه خط هوایى یونایتد ایرلاینز قرارداد سفارش خرید بوئینگ ۷۷۷ را در اکتبر ۱۹۹۰امضاء کرد، رؤساى بوئینگ تصمیم به راهاندازى برنامه تولید این هواپیما گرفتند. در آن زمان، ظرفیت حمل ۳۰۰ تا ۳۵۰ نفر مسافر موردنظر بود؛ اما بنا به سنت همیشگى بوئینگ، بهزودى مدلهایى با وزن و ظرفیت حمل سوخت بیشتر و موتورهاى قویتر مطرح شدند، و برد دورپروازترین این مدلها به ۱۴،۸۴۰ کیلومتر ( ۸،۰۰۰ ناتیکال مایل) رسید. بالى با مقطع کاملاً جدید براى ۷۷۷ طراحى شد که به منقاره سراسرى لبه حمله مجهز بود. براى اولین بار در تولیدات بوئینگ، سیستم کنترل پرواز-با-سیم براى ۷۷۷ انتخاب شد؛ با این حال، بر خلاف سیاستهاى نوگراى صنایع ایرباس، باز هم در ۷۷۷ از همان سیستم قدیمى فرمان کنترل (بهجاى استفاده از اهرمهاى کنترل جانبى) استفاده شد.
سنت استفاده از شرکاى متعدد براى تولید قسمتهاى مختلف، در ساخت ۷۷۷ هم عملى شد، و بوئینگ صنایع سهگانه ژاپنى (کاواساکى، فوجى، و میتسوبیشى) را شریک عمده برنامه تولید ۷۷۷ کرد؛ به این ترتیب، ساخت حدود ۲۰% از پیکره ۷۷۷، شامل قسمت عمده صفحات بدنه و درها، قسمت میانى بال، محل اتصال بال و بدنه، و بخشى از دندههاى بال، به صنایع ژاپنى واگذار شد. اولین پیشنمونه ۷۷۷ در ۱۲ ژوئن ۱۹۹۴ آماده پرواز شد، و طى پروازى بهمدت سه ساعت و ۴۸ دقیقه، به ارتفاع ۵،۷۹۱ مترى (۱۹،۰۰۰ فوتى) صعود کرد؛ صعود به چنین ارتفاعى در همان نخستین پرواز، اقدامى غیرمعمول بود! پروازهاى آزمایشى، طراحان بوئینگ را به انجام اصلاحاتى رهنمون شد، مانند نصب گردابهزاهایى در روى بالها براى کاهش کوبش در موقع فعال شدن بالچهها، و کاستن از زاویه تحریک منقارههاى لبه حمله.
در ۱۹ آوریل ۱۹۹۵ و پس از گذراندن حدود ۳،۰۰۰ ساعت پرواز آزمایشى طى حدود ۱،۶۰۰ نوبت پرواز، گواهینامههاى صلاحیت پرواز امریکایى و اروپایى ۷۷۷ (با موتور پرات اند ویتنى) صادر شد. عمدهترین مشکل فنى در این پروازهاى آزمایشى، نقص سیستم فشار درونى بود که آن هم سریعاً برطرف شد. موتور ساخت جنرال الکتریک با تأخیرى نسبت به برنامه زمانبندى شده تحویل شد؛ دلیل اصلى این تأخیر، مشکلات مربوط به آزمایش برخورد پرندگان با موتور بود. آخرین موتور تدارک شده براى ۷۷۷، ساخت رولز رویس بود که در ۶۲ مه ۱۹۹۵ پرواز آزمایشى هواپیماى مجهز به آن انجام گرفت. انواع موتور ۷۷۷ با تأمین رانش ۳۳۴-۴۰۰ کیلونیوتن ( ۷۵،۰۰۰-۹۰،۰۰۰ پوند)، بیشترین مقدار رانش را در بین همه موتورهاى جت دنیا داراست.
هرچند اکثر هواپیماهاى ۷۷۷ مشکل خاصى در حین پرواز نداشتند، در ماههاى اولیه ورود به خدمت بعضى از آنها، ناحیه دم هواپیما در اغتشاشات جوى دچار تکانههایى مىشد که مسافران را دچار حالت تهوع یا دریازدگى مىکرد. این مشکل، با اصلاح سیستم نرمافزار کنترل پروازى هواپیما براى شرایط برخورد با تندباد، برطرف شد.
|
