F-117

اف.-۱۱۷

 

اف.-۱۱۷

۱۹۷۷

F-117

هواپیماى جنگنده
  • شهرت: نایت هاوک
  • سازنده: لاکهید مارتین (ایالات متحده امریکا)
  • ویژگی: دددد
عکس
با پیشرفت روزافزون سیستم‌هاى پدافند هوایى و موشک‌هاى هوابه‏‌هوا، منافع استفاده از هواپیماهاى خفاکار روزبه‏‌روز بیشتر آشکار مى‏‌شود. وقتى که در ۱۹۷۵ «وزارت جنگ ایالات متحده» (پنتاگون) با مطرح کردن برنامه ایکس.اس.تى. دو شرکت نورث‏‌روپ و لاکهید را به ارائه طرحى براى یک جنگنده خفاکار دعوت کرد، هنوز مدل‏‌سازى ریاضى سطوحى با منحنى‏‌هاى پیچیده به وسیله رایانه عملى نبود؛ نتیجتاً دو شرکت رقیب، طرح‌هایى با استفاده از سطوح قطعه‏‌قطعه مستقیم و زاویه‏‌دار پیشنهاد کردند؛ براى کاهش انعکاس امواج رادار از روى سطوح یک پرنده، دو روش طراحى آئرودینامیکى مواد جاذب امواج وجود دارد: استفاده از ترکیب بال و بدنه با منحنى‏‌هاى پیچیده و استفاده از سطوح قطعه‏‌قطعه مستقیم و سطوح زاویه‏‌دار. طرح لاکهید، هواپیمایى شبیه یک تکه الماس تراش‏‌خورده با بال مثلثى و دم‌هاى عمودى متمایل به سمت وسط بود. طرح نورث‏‌روپ هم ویژگی‌هاى مشابهى داشت؛ اما به رده بالهاى پرنده (هواپیماهاى بى‏‌دم) نزدیکتر بود؛ در واقع، طرح پشنهادى نورث‏روپ ترکیبى با سطوح منحنى‏‌شکل پیچیده داشت، و از روش‌هاى طراحى و ساخت رایانه‏‌اى CAD/CAM به‏ طور وسیعى در آن استفاده شده بود. همین طرح بعدها به ساخت هواپیمای بمب‌افکن بى.-۲ انجامید.

مشکل اصلى این طرح‌ها، ناپایدارى شدید ذاتى هواپیما بود. این مشکل باعث شد که سیستم کنترل پرواز-با-سیم چندگانه‏‌اى براى کنترل هواپیما ساخته شود. از آوریل ۱۹۷۶ لاکهید و نور‌ث‏‌روپ آزمایش مدل‌هاى طرح‌هایشان را آغاز کردند. نتیجه این آزمایش‌ها، پیروزى طرح لاکهید در مناقصه ایکس.اس.تى. بود. با نام‏گذارى کلى برنامه به نام هَو بلو، قراردادى براى ساخت دو فروند پیش‏‌نمونه منعقد شد. اولین پیش‏‌نمونه، به‌نام اچ.بى. ۱۰۰۱، جنگنده‏‌اى با ظاهر عجیب بود که پس‌گرایى بال‌هایش به بیش از ۷۰ مى‏‌رسید. بعضى از قسمت‌هاى این پیش‏‌نمونه، از اجزاى هواپیماهاى دیگر گرفته شده بود؛ مثلاً از سیستم ارابه فرود اف.-۵ و بعضى از کنترل‌هاى کابین اف.-۱۶ در آن استفاده شده بود. در حین ساخت اولین پیش‏‌نمونه، پژوهش درباره مواد جاذب امواج رادار ادامه داشت که از نتیجه این پژوهش بعداً در ساخت پیش‏‌نمونه دوم (اچ.بى. ۱۰۰۲) استفاده شد. اچ.بى. ۱۰۰۱ براى نخستین بار در در اول دسامبر ۱۹۷۷ به پرواز درآمد. این هواپیما بدون سیستم کنترل پرواز، رفتار نامتعادلى داشت؛ حتى پرواز سى و ششم این پیش‏‌نمونه در چهارم مه ۱۹۷۸ با وجود بهره‏‌گیرى از سیستم کنترل پرواز-با-سیم، در مرز پایدارى و ناپایدارى انجام شد، و برخورد شدید هواپیما با زمین در حین فرود، باعث جمع‏‌شدن ارابه فرود اصلى شد. حدود دو ماه بعد، دومین پیش‏‌نمونه هم پرواز کرد؛ اما این هواپیما هم دچار سانحه شد، و پس از اجراى ۵۲ پرواز آزمایشى، بر اثر ترکیدن لوله مایع هیدرولیک و بروز آتش‏‌سوزى، کاملاً از بین رفت.با وجود همه این مشکلات، در ۱۶ نوامبر ۱۹۷۸ تصمیم قطعى براى توسعه مهندسى مدل واقعى برنامه هو بلو اتخاذ شد، و این برنامه با عنوان رمزى سینیور ترند ادامه یافت. سرانجام، اولین پرواز هواپیماى سینیور ترند با مراقبت شدید امنیتى در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۱ انجام شد. «وزارت دفاع ایالات متحده» تا سال‌ها هویت این هواپیما را، که اف.-۱۱۷ نامیده شد، مخفى نگاه داشت؛ تا آنکه در ۱۹۸۸ عکس مبهمى از آن‏‌را در اختیار مطبوعات قرار داد. به‏‌زودى اف.-۱۱۷ عملاً به کار گرفته شد، و در پاناما (دسامبر ۱۹۸۹)، کویت اشغال‏‌شده (۱۹۹۱)، و یوگسلاوى (سابق) وارد عمل شد، و به‏‌ویژه در جنگ خلیج فارس بسیار مؤثر بود.

F-117

نمای نزدیک اف.-۱۱۷

  • انواع مدل‌ها:  F-117A (مدل اولیه)، F-117A+ (اصلاح‏‌شده مدل اى.)
  • کاربران:
  • تعداد تولید شده: ۶۵ فروند
  • قیمت:
F-117-3view

شکل سه‌نمای اف.-۱۱۷

مشخصات فنی

مشخصات فنی

  • مراجع:

  • تاریخ آخرین بازبینی:

 

همچنین ببینید

1121

۱۱۲۱ جت کماندر

  ۱۱۲۱ جت کماندر ۱۹۶۳ ۱۱۲۱ Jet Commander هواپیماى جت تشریفاتى همخانواده: وست‏‌ویند، استرا سازنده:  …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site is protected by wp-copyrightpro.com