| پی.-۳ |
۱۹۶۱ |
P-3 |
| هواپیماى ضدزیردریایى |
|
|
|
|
- سازنده: لاکهید (ایالات متحده امریکا)
|
نمای داخلی یک فروند اوریون – دید از جلو به عقب
|
| شرکت لاکهید از تابستان ۱۹۷۵ با انگیزه تعویض هواپیماى موفق ولى قدیمى نپتون، و بر اساس طرح ال.-۱۸۸ الکترا (ساخت خود لاکهید)، کار طراحى و توسعه هواپیماى ضدزیردریایى پى.-۳ (اوریون) را آغاز کرد. ساختار آئرودینامیکى اولیه پى.-۳ طرح بهبودیافته الکترا بود؛ حتى یک فروند الکترا هم در نقش پیشنمونه اوریون تدارک شد. اولین نمونه پى.-۳ در آوریل ۱۹۶۱ به پرواز درآمد، و اولین مدل آن، یعنى پى.-۳ اى.، در ماه اوت سال بعد وارد خدمت شد.اصلاح پى.-۳ اى. به ساخت مدل نسبتاً مشابه پى.-۳ بى. انجامید، و سپس مدل سى. با تجهیزات اویونیکى مناسبتر ساخته شد. اصلاحات اویونیکى بیشتر، باعث شد که خود مدل سى. هم به چهار زیرمدل تقسیم شود، و اغلب هواپیماهایى که قبلاً به «نیروى دریایى ایالات متحده» تحویل شده بودند، به آخرین مدل آن، یعنى پى.-۳ سى. آپدیت ۳، تبدیل شدند. هرچند برنامه مدل آپدیت ۴ هم پیشبینى شده بود، لغو سرمایهگذارى در ۱۹۹۲ باعث برهم خوردن این برنامه شد.
هرچند در آوریل ۱۹۹۰ عرضه اوریون به نیروى دریایى متوقف شد، خط تولید آن، براى تحویل هشت فروند به کره جنوبى فعال باقى ماند؛ همچنین، صنایع سنگین کاواساکى (ژاپن) هم با مجوز رسمى، به تولید اوریون براى «نیروهاى دفاعى ژاپن» ادامه داد. اوریون در کانادا به نام سى.پى.-۱۴۰ در فعالیتهایى مثل شناسایى ماهیگیران، گشتزنى قاره شمالگان، و امور استخراج منابع طبیعى اشتغال دارد. اوریون قادر است که طیف وسیعى از تسلیحاتى مثل مینها، اژدرها، خرج گودها، و بمبهاى چندمنظوره را درون بدنه و یا در زیر بالها و بدنه حمل کند. |
هواپیماى ضدزیردیایى اوریون تغییریافته هواپیماى ترابرى سبک الکترا است؛ حتى اولین فروند آزمایشى اوریون، در واقع، یک الکتراى تدارک شده بود. |
- انواع مدلها: P-3A، P-3B، P-3C، AP-3C (مورد استفاده استرالیا)، EP-3E (مدل رادار پرنده)
|
- کاربران: ایالات متحده امریکا، استرالیا، کانادا، شیلى، ایران، ژاپن، هلند، نیوزیلند، نروژ، پاکستان، پرتقال، کره جنوبى، اسپانیا، تایلند
|
- تعداد تولید شده: (تا سال ۱۹۹۰) ۶۵۰ فروند توسط لاکهید و ۱۰۷ فروند توسط کاواساکی
|
|
|
شکل سهنمای پی.-۳ سی.
|
مشخصات فنی پی.-۳ سی.
 |
|
|
|
|
