| جنگنده میگ-۱۵ در سرعتهاى زیاد، دچار مشکلات تعادلى مىشد. هرچند میکویان براى ایمنسازى این جنگنده، تحریک خودکار ترمزهاى هوایى در سرعت ماخ ۰/۹۲ و بعضى تدابیر دیگر را به کار برد، گرایش شدید میگ-۱۵ به غلتش و حرکات مارگونه (تغییرات متناوب زاویه چرخش بدون کاسته شدن از دامنه آن) همچنان مسئلهساز بود. بنابراین، میکویان تصمیم گرفت که جنگنده اساساً جدیدى را طراحى کند. این طرح جدید، میگ-۱۷ نامیده شد.
تا مدتها ناظران غربى میگ-۱۷ را مدلى از میگ-۱۵ مىپنداشتند؛ بهویژه که ظاهر آنها کاملاً مشابه بود. اما تدریجاً ویژگیهاى متفاوت میگ-۱۷ آشکار شد. بنا بر تصور اولیه غربیها، میگ-۱۷ طراحى شتابزده مجددى از میگ-۱۵ براى جبران ضعفهایش در جنگ کره بود. اما بعدها مشخص شد که اساساً طراحى میگ-۱۷ در سال ۱۹۴۹ (بیش از یک سال پس از اولین پرواز میگ-۱۵ و مدتها قبل از درگیریهاى کره) آغاز شده است. احتمالاً میگ-۱۷ آخرین جنگندهاى بوده که گیورویچ (همکار میکویان در طراحى هواپیماهاى خانواده میگ) در آن مستقیماً مؤثر بوده است. میگ-۱۷ براى اولین بار در ژانویه ۱۹۵۰ به پرواز درآمد، در ۱۹۵۲ به خدمت گرفته شد. هرچند این هواپیما به جنگ کره نرسید، در مناقشات آسیاى جنوب شرقى، مورد استفاده نیروى هوایى مردمى ویتنام بود.
میگ-۱۷ نسبت به میگ-۱۵ بال کاملاً متمایزى داشت. کاهش ضخامت بال از ۱۱% به حدود ۹%، هوابُر و رونماى متفاوت، پسگرایى درونسوى °۴۷ بال، و استفاده نکردن از خاصیت باریکشوندگى، از مهمترین جنبههاى این تمایز بود که باعث رفتار بهتر هواپیما در سرعتهاى زیاد ماخ میشد. این باور وجود دارد که میگ-۱۷ میتوانسته در شیرجه به سرعت صوت برسد. در مقایسه با میگ-۱۵، میگ-۱۷ دم جدیدى داشت، ناحیه انتهایى بدنهاش کمى کشیدهتر، و سیستمهایش اصلاح شده بود؛ بااین حال، ابتدائاً مجدداً از موتور وى.کى.-۱ استفاده شده بود.
در ۱۹۵۸ اولین مدل همهگونه هوایى محدود، یعنى میگ-۱۷ پى.، ساخته شد. این مدل، دماغهاى کشیدهتر و موتورى مجهز به پسسوز داشت. رادار و دستگاههاى اویونیکى متکاملتر میگ-۱۷ پى. بعدها در میگ-۱۹ هم استفاده شد. در مدل پى. ترمزهاى هوایى از انتهاى داغ بدنه (محل خروجى گازهاى موتور) به پشت بالها منتقل شد؛ اما این تغییر نامناسب، در مدل بسیار مهمتر میگ-۱۷ اف. به دم بازگردانده شد.
گستردگى استفاده از میگ-۱۷ چنان بود که مدلهایى از این جنگنده در لهستان، چکسلواکى (سابق)، و جمهورى خلق چین هم تولید شد. مجموعاً بیش از ۵،۰۰۰ فروند میگ-۱۷ در نیروهاى هوایى حدود ۲۲ کشور جهان به خدمت درآمدند که اغلب آنها تا اواسط دهه ۱۹۷۰ همچنان مشغول فعالیت بودند. حدود ۱،۰۰۰ فروند از کل میزان تولید میگ-۱۷ را چین بهتنهایى صادر کرد. |
